Sinds 1971

Onze projecten in het gebied

Categorie(ën)

Landschap en Ruimtelijke Ordening

De term “landschap” verwijst naar een deel van het grondgebied zoals het wordt waargenomen door de bevolking, waarvan het karakter het resultaat is van de interactie tussen natuurlijke en/of menselijke factoren. Landschap wordt dus gedefinieerd als een gebied of ruimte, zoals die wordt ervaren door bewoners of bezoekers, waarvan het uiterlijk en karakter voortkomen uit de werking van natuurlijke en/of culturele (menselijke) invloeden.

Deze definitie, afkomstig uit het Europees Landschapsverdrag, benadrukt ook een belangrijk kenmerk van het landschap: het vormt één geheel. Zowel natuurlijke als culturele elementen worden gelijktijdig in overweging genomen. Hierdoor kunnen landschappen in aanzienlijke mate bijdragen aan het algemeen belang – op cultureel, ecologisch, milieugerelateerd én sociaal vlak.

Het landschapsconcept is bovendien dynamisch en moet benarded worden met een filosofie die niet enkel streeft naar het “betriezen” van landschappen in een bepaalde ontwikkelingsfase. Landschappen veranderen immers voortdurend, zowel onder invloed van natuurlijke processen als van menselijke activiteit.

Vandaag de dag wordt landschapsbeheer geleid door een visie die de grote verscheidenheid en kwaliteit van het landschappelijk erfgoed in elke regio erkent en verdedigt. In deze optiek, zoals het Europees Verdrag benadrukt, moet men zich inspannen om deze diversiteit en kwaliteit te behouden of zelfs te verrijken, in plaats van ze te laten achteruitgaan.

Alle soorten landschappen verdienen aandacht:

de uitzonderlijke landschappen, waarvoor beschermingsmaatregelen nodig zijn,
de alledaagse landschappen, waarvan de ontwikkeling begeleid moet worden
en de aangetaste landschappen, die hersteld moeten worden

Het Verdrag plaatst de burger opnieuw centraal: hij is niet enkel toeschouwer van de regio waarin hij leeft, maar ook medeschepper van het landschap door de keuzes en handelingen die hij dagelijks stelt.

Wij benadrukken deze actieve benadering van landschapsbescherming, die – via maatregelen voor bescherming, beheer en inrichting – ook ruimte laat voor verrijking. Het gebied van het Natuurpark Hoge Venen – Eifel biedt een landschap van onmiskenbare kwaliteit, erkend in België en zelfs daarbuiten. Daarom moet dit gebied op een verantwoorde manier worden beheerd, om te voorkomen dat druk de landschappelijke kwaliteit aantast.

Het Natuurpark Hoge Venen – Eifel zet zich sinds enkele jaren in voor een duurzame landschapsontwikkeling en neemt actief deel aan de ruimtelijke ordening. Onlangs hebben we hierin een nieuwe stap gezet…

Om bedreigingen voor het gebied het hoofd te bieden, om lokale actoren en overheden te ondersteunen in hun keuzes, en om beslissingen te nemen op basis van een globale visie, stelde de Waalse regering een instrument ter beschikking aan de natuurparken: het Landschapscharter.

Meer weten